home / links / contact / privacy
Wees je hoogst haalbare zelf.
Foto: Lotte Ruules
Foto: Lotte Ruules

Tekst

Ik schrijf theater- en liedteksten. Mijn kracht is het vertalen van het onzegbare naar een tekst die herkenbaar is en raakt. Liedteksten en theaterteksten die soms poëtisch, soms komisch en soms heel direct zijn. Woorden die raken, ontroeren, tot een glimlach aanzetten en verbinden.

Uit “Hou me los!”

“Sorry dat ik leuk en gezellig
Terwijl jij wit, steriel en alleen.

Sorry dat ik blij met mijn leven
Terwijl jouw stemmen intens gemeen.

Sorry dat ik studie en succes
Terwijl jij niet af en weer gestopt.

Sorry dat ik op vakantie naar de zon
Terwijl jij donker en verstopt.

Sorry dat ik leef, dat ik adem en besta
Sorry dat ik zonder jou, zo maar verder ga.”

Monoloog uit “Hou me los!”:

“Ja want zeg nou zelf, het valt toch ook niet mee om een beetje normaal te blijven in deze wereld? Toch? Ik bedoel, hoe doen mensen dat? Als je een beetje nadenkt over alles, als je een beetje gevoelig bent dan is het toch bijna onmogelijk om niet in de war te raken of op zijn minst heel somber te worden? Het ene moment word je op het journaal overspoeld met ellende en het volgende moment zegt alles: Je MOET genieten!! Rij in mij en je hebt succes. Was je met mij en je vindt je ware liefde. Smeer mij op je brood en het familiegeluk huppelt vanzelf je schoot binnen. Maar dat is toch je reinste onzin. We worden niet gelukkig van deodorant. We stinken alleen iets minder. Je krijgt geen familiegeluk van boter, je hagelslag blijft er alleen mee plakken. Het is niet waar. Maar toch doen we met zijn allen of het wel waar is. Dat is toch raar? Waarom doen we dat?”

Monoloog uit “Privacy versus contact”

Monoloog van rol van hulpverlener uit “Privacy versus contact” in samenwerking met Antes.
“Ik ben dol op mijn werk. Maar het is nooit af hè. Eigenlijk loop je voortdurend op je tenen… je probeert iedereen even veel aandacht te geven, maar ja, dat lukt gewoon niet altijd… sinds ik afdelingshoofd ben weegt alles opeens veel zwaarder… je wilt ook geen fouten maken natuurlijk… een verkeerde beslissing is zo genomen… toch?… voor jou 10 anderen… en alles kost tijd… al die formulieren… het lijkt ook wel of er steeds meer familieleden met vragen en problemen zijn. Alsof ik daar ruimte voor heb! Ik snap heus wel dat het zwaar voor ze is… maar ik moet natuurlijk wel een afdeling draaiende houden… gekkenwerk… toch?”

Uit “Vind je het gek!”

Lied van de verhaalbrenger met borderline uit “Vind je het gek!”
“Ga nou maar
Zeg niet wat ik wel of niet
Laat me nou maar
Ik wil niet dat je me zo ziet

Ga nou maar
Ik weet je wil er voor me zijn
Maar laat me nou maar
Ik ben gewend aan de pijn

Te groot het verlies
Te duister de afgrond
Te zwaar mijn gemoed
Te open de wond

Te veel om te begrijpen
Te veel om te helen
Te veel om te bevatten
Te veel… om met jou te kunnen delen

Lief wat je ook zegt
Ik ben bang dat vroeg of
Je zult inzien wie ik ben
En dat je me verlaat

Dus toe ga nou maar
Nee ik ben niet boos op jou
Maar laat me nou maar los
En weet dat ik zielsveel van je…”