home / links / contact / privacy
Wees je hoogst haalbare zelf.

Tekst

Nynka schrijft theater- en liedteksten. Haar kracht is het vertalen van het onzegbare naar een tekst die herkenbaar is en raakt. Liedteksten en theaterteksten die soms poëtisch, soms komisch en soms heel direct zijn. Woorden die raken, ontroeren, tot een glimlach aanzetten en verbinden.

Uit: ‘Hou me los!’

“Sorry dat ik leuk en gezellig
Terwijl jij wit, steriel en alleen.

Sorry dat ik blij met mijn leven
Terwijl jouw stemmen intens gemeen.

Sorry dat ik studie en succes
Terwijl jij niet af en weer gestopt.

Sorry dat ik op vakantie naar de zon
Terwijl jij donker en verstopt.

Sorry dat ik leef, dat ik adem en besta
Sorry dat ik zonder jou, zo maar verder ga.”

Monoloog uit ‘Hou me los!’:

“Ja want zeg nou zelf, het valt toch ook niet mee om een beetje normaal te blijven in deze wereld? Toch? Ik bedoel, hoe doen mensen dat? Als je een beetje nadenkt over alles, als je een beetje gevoelig bent dan is het toch bijna onmogelijk om niet in de war te raken of op zijn minst heel somber te worden? Het ene moment word je op het journaal overspoeld met ellende en het volgende moment zegt alles: Je MOET genieten!! Rij in mij en je hebt succes. Was je met mij en je vindt je ware liefde. Smeer mij op je brood en het familiegeluk huppelt vanzelf je schoot binnen. Maar dat is toch je reinste onzin. We worden niet gelukkig van deodorant. We stinken alleen iets minder. Je krijgt geen familiegeluk van boter, je hagelslag blijft er alleen mee plakken. Het is niet waar. Maar toch doen we met zijn allen of het wel waar is. Dat is toch raar? Waarom doen we dat?”

Slotlied uit: “Prettig weekend”, een scène geschreven in opdracht van GGZ Nederland over de onmacht van een hulpverlener.

“We liepen een heel eind samen op,
Ik nam je bij de hand.
Het was een weg vol kuilen
Een onherbergzaam land

Langs angsten en demonen
Langs pieken en langs dalen
Soms was jij de weg kwijt
Maar ik liet je nooit verdwalen.

Nu stopt onze reis.
Wij zijn nu uitgewandeld.
Het einde van jou zorgpad
Want jij bent uitbehandeld.

Ik heb mijn best gedaan
Maar was ook genoeg?
Loopt ons pad hier dood?
Stop onze reis niet veel te vroeg

Ik hoop dat je niet denkt
Dat ik je heb verlaten.
Zorg goed voor jezelf
En blijf in Godsnaam… met iemand praten.

Uit: “De Rondvraag”

Geef me een deken van puur zachte handen.
van licht lieve woordjes, van wijs warme wol
Laat me slapen tot alles weer kleur heeft
Dek me toe, ik hou het niet meer vol
Hou me vast en laat me niet gaan.
Hou me vast tot ik zelf weer kan staan